Tongariro i Egmont

Park Narodowy Tongariro ma prawie 80 tys. hek­tarów powierzchni. Został założony, by chronić pokryte na szczytach czapami śniegu wulkany Ton­gariro, Ngauruhoe i Ruapehu. Te trzy wulkany po­łożone są na wyżynie, w samym sercu Wyspy Pół­nocnej. Na terenie parku znajdują się też źródła dwóch największych rzek wyspy. W parku Ton­gariro dominują dwie formacje roślinne - lasy i łą­ki alpejskie. Dzięki aktywności wulkanów w par­ku można też znaleźć gorące źródła.

Park Narodowy Egmont obejmuje przede wszystkim strome zbocza potężnego Taranaki. W 1900 roku, kiedy założono Park Narodowy Eg­mont, ten klasyczny, stożkowaty wulkan zmienił nazwę i obecnie występuje jako Mount Egmont. Park Egmont zajmujący powierzchnię 33500 ha leży w zachodniej części Wyspy Północnej, nie­opodal miasta New Plymouth. Pokryty wiecznym śniegiem szczyt góry ze wszystkich stron otoczo­ny jest równinami. Wiejące tu wiatry sprowadzają nad górę chmury deszczowe, dzięki czemu Mount Egmont jest najbardziej wilgotnym miejscem na całej Wyspie Północnej.

Park Narodowy Wanganui jest jednym z naj­nowszych parków Nowej Zelandii. Został założo­ny po to, by chronić piękne niziny rozciągające się na zachód od wulkanicznego płaskowyżu w cen­trum Wyspy Północnej aż po Morze Tasmana. Park jest wyjątkowo dziki - prowadzi przez niego za­ledwie kilka dróg. Większość turystów zwiedza park korzystając z drogi wodnej, czyli płynąc ło­dziami wzdłuż rzeki Wanganui. Jest ona żeglow­na na odcinku 170 kilometrów - jest to nadłuższy trakt wodny w Nowej Zelandii.